حدادی از NBA می گوید

دیروز حامد حدادی در جمع خبرنگاران حاضر در کنفرانس رسانه‌ای حاضر شد و در آغاز صحبت‌هایش در خصوص شروع عملکردش در رقابت‌های لیگ حرفه‌ای بسکتبال آ‌مریکا NBA گفت:‌ نگاه من نسبت به بسکتبال عوض شده است.

حدادی که به عنوان یکی از هفت بازیکن آسیایی حاضر در مسابقات NBA صحبت می‌کرد، اظهار داشت: اوایل کارم که با لیگ حرفه‌ای بسکتبال آمریکا رفتم ناآماده بودم چرا که بعد از المپیک 10 روز استراحت داشتم و حداقل 10 روز نیز در دبی حضور داشتم این شرایط باعث شد دستم به توپ بسکتبال نخورد من مسابقات پیش فصل را بد شروع کردم و این احساس خوبی برای من نبود همین امر تا حدودی اطمینان مربیان را از من سلب کرد به طوری که آنان در شروع به من اطمینان نداشتند اما با بازی‌های خوب من در برابر تیم‌های هیستون و اورلاندو به قول خودشان خوب بازی کردم.

او با بیان این که در ابتدای فصل او در بسکتبال نابود شده است، تصریح کرد: بعد از مدتی من به بازی در مسابقات لیگ توسعه فرستاده شدم و به اعتقاد خودم آن مسابقات به پیشرفت بسکتبال من خیلی کمک کرد، من در آن جا 11 بازی انجام دادم و با زبان انگلیسی قوی‌تر دوباره به NBA آمدم. آن وقت بودم که مربی ممفیس به من اعتماد کرد و نزدیک به هفت و هشت بازی به من فرصت داد تا من با کمک خدا بتوانم خودم را به تیم ممفیس ثابت کنم. بعد از باخت‌های پی‌درپی تیم ممفیس بود که سرمربی تیم عوض شد و با آمدن مربی جدید من باز موقعیتم را در تیم از دست دادم.

به نقل از ایسنا، وی با بیان این که مجبور به بازگشت دوباره به رقابت‌های لیگ توسعه شده، خاطر نشان کرد: وقتی برای دومین بار به مسابقات توسعه‌ی NBA بازگشتم، نگاهم به بسکتبال عوض شد. به طوری که احساس کردم بازگشت دوباره ام موثرتر از بار قبل بوده است اما من پیش از موعد دوباره به رقابت‌های NBA بازگشتم چرا که با مصدومیت دو بازیکن تیم به حضور من در تیم ممفیس نیاز پیدا شد. در آن زمان اوج عملکرد من در بازی مقابل دنور بود من در چهار دقیقه‌ای که بازی کردم پنج امتیاز و هفت ریباند آوردم و آن زمان بود که نگاه همه نسبت به من عوض شد هم تماشاگران و همه مربیان.

وی در پاسخ به سوالی که در خصوص این که مدت زمان حضور بازیکنان در شروع کار در مسابقات NBA چه میزان است، یاد آور شد: وقتی من وارد مسابقات NBA شدم نزدیک به 15 بازی سرمربی تیم به من آماده باش می‌داد. بدون این که از من یک ثانیه استفاده کند. وقتی این موضوع را با یکی از بازیکنان قدیمی‌تر تیم در میان گذاشتم او گفت خوشحال باش که این اتفاق برای 15 بازی افتاده است چرا که به من می‌گفتند آماده باش. در کل من خیلی خوش شانس بودم که توانستم در همان سال اول بازی کنم.

حامد حدادی با بیان این که بهترین عملکردش برابر گلدن استیت بوده است، یادآور شد:‌ در آن هشت دقیقه‌ای که بازی کردم هر چه زدم به گل رفت. به طوری که تمام روزنامه‌های آنجا نوشتند ایرانی‌ها به وجود حدادی افتخار می‌کنند اما وقتی روزنامه‌های ایران را ورق می‌زدم هیچ کس از من چیزی ننوشته بود به طوری که از بازی کردن در آمریکا پشیمان شدم.

وی در پاسخ به سوال یکی از خبرنگاران در خصوص این که کی برای ملحق شدن به تیم ممفیس به آمریکا بر می‌روید، خاطر نشان کرد:‌ قرارداد من با باشگاه ممفیس دو ساله است ما پیش از شروع جدید دور مسابقات باید در لیگ تابستانی بازی کنم. من30 خرداد به تمرینات در تیم ممفیس اضافه می‌شوم و پس از انجام 10 بازی سنگین و فشرده برای حضور در مسابقات آسیایی چین به تیم ملی بسکتبال ملحق خواهم شد.

حدادی در مورد تفاوت بازیکنان لیگ NBA، با بازیکنان سایر قاره‌ها گفت:‌ ورزش اول آمریکا بسکتبال است آن‌ها درست مثل ایران که به فوتبال علاقه دارند و در خیابان‌ها فوتبال بازی می‌کنند در امریکا در هر خیابانی حلقه بسکتبال دارند و بازیکنان آن‌ها در همان جا شکل بسکتبال به خود می‌گیرد. با این حال اروپا هم در بسکتبال تا حدود زیادی موفق بوده است به طوری که فدراسیون در مسابقات سال گذشته 9 بازیکن را در لیگ NBA داشت.

حامد حدادی در پاسخ به سوال خبرنگاری مبنی بر تفاوت‌های حدادی قبل از NBAو حدادی بعد از NBA اظهار داشت:‌ من پیش از حضور در مسابقات آمریکا، بازیکن بی‌نظمی‌بودم اما، حالا شرایط خیلی فرق کرده است به طوری که حداقل 45 دقیقه قبل از تمرین و 30 دقیقه پس از تمرین من در سالن بسکتبال در حال آماده کردن خودم هستم. من در حال حاضر به بازی تیمی‌تر علاقه بیشتری پیدا کرده‌ام، سرعتم بالا رفته،‌ نگاهم به بسکتبال تغییر کرده و می‌توانم به جرات بگویم که پاس‌های منجر به گل زیادی را همراه با پرش‌های بیشتر دارم.

در این میان محمود مشحون با بیان این که حامد حدادی جایگاه خودش را نمی‌دانست خاطر نشان کرد: در بسکتبال حامد تغییرات عمده‌ای اتفاق افتاده است حامد پیش از این به بسکتبال صرفا یک بازی نگاه می‌کرد اما حالا چشم حیطه قهرمانی نگاه می‌کند. او امروز اگر پایش درد می‌کند سعی می‌کند آن را از چشم دیگران پنهان کند این همان حامد حدادی است که به سختی تمرین می‌کرد و حالا به یک بازیکن ارزنده و ارزشمند تبدیل شده است.

حدادی "شکیل اونیل" را به عنوان الگوی کاریش معرفی کرد و گفت:‌ آن قدر خوب تمرین می‌کنم که هیچ گاه شرمنده مردم ایران نشوم. او در پایان زمان خاتمه بسکتبال در NBA را نامعلوم خواند و گفت: در امریکا به من لقب امیددهنده داده‌اند به شخصه فکر می‌کنم تا 28 و 29 سالگی اوج پختگی یک بسکتبالیست است و من فکر می‌کنم اگر خوب تمرین کنم و نسبت به کارم تمرکز بیشتری داشته باشم می‌توانم همچنان به فعالیتم در بسکتبال ادامه دهم.

حدادی در خاتمه از عملکرد مربیان سابقش سعید فتحی،‌ مهران شاهین فر،‌ تقدیر کرد و اقدام محمود مشحون را در ایجاد برخی محدویت‌ها در دو سال گذشته مورد تمجید قرار داد.

تنظیم برای تبیان: رضا سیگاری

نوشته شده توسط علی در یکشنبه ۳ خرداد ۱۳۸۸

لينك ثابت نظرات ()